C.G. JUNG INFO . Clarissa Pinkola Estes __________________________________________________________ Clarissa Pinkola Estes - Toelichting op de foto's De meeste foto's bij het webartikel over Estes komen uit de collectie in mijn eigen bibliotheek. Ze zijn afkomstig van diverse bronnen. Hieronder staat een nadere toelichting op de foto's. Deze afbeelding staat op de Nederlandse uitgave van 'De ontembare vrouw' en dient als illustratie van de sfeer en de stijl van deze studie. Schilderij bevindt zich in het Picassomuseum in Parijs. De fraaie afbeelding van twee vrouwen op een strand is, gezien de gelijkenis in houding, wellicht mede geinspireerd door deze oude Azteekse afbeelding van de godin Chalchiuthlicue, de godin die regeerde over 'de vierde zon'. Dit was 'de zon van water', die over al het water regeerde. Volgens de mythe ging de wereld van de vierde zon ten onder als gevolg van een overstroming, waardoor de mensen in vissen veranderden. In Jungiaanse termen betekenen de beeldspraken 'onder water verdwijnen' en 'in vissen veranderen' zoiets als: onbewust worden en volledig collectief bepaald worden. Uit: Tony Allen, Tom Lowenstein, 'Mythologie'. Deze kaart illustreert het principe van het inwijdingspad, zoals de anonieme auteurs van de Tarot zich dat enige eeuwen geleden voorstelden. Deze afbeelding wijkt wat af van de oudere en ook van de latere, meer gangbare versies, aangezien er op deze afbeelding sprake is van een wassende maan en een betrekkelijk duidelijk aangegeven pad. De
afbeelding, getiteld 'La Lune' is afkomstig uit Manley Hall's Deck.
Uit: Sallie Nichols, 'Jung and Tarot' Deze
afbeelding illustreert het idee van de schaduw. De hand maakt het
katholieke teken van zegening, maar de schaduw drukt iets uit dat
daaraan tegengesteld is.
De schaduw als psychische figuur heeft vaak - niet altijd - een compenserende functie ten opzichte van de instelling van het bewustzijn, volgens Jung. Dit hoeft echter niet altijd een negatieve positie te zijn; het kan ook een positieve vorm van compensatie zijn. Uit: Uit:
Sallie Nichols, 'Jung and Tarot'
Dit beeldje toont een berin die een jong in haar poten houdt. Het is afkomstig uit de Vinca cultuur en dateert uit ca. 4500 v.C. Het beeldje is gevonden in de Balkan. Afbeeldingen van beren die zich min of meer menselijk gedragen zijn bijzonder oud; het zijn mogelijk zelfs de oudste afbeeldingen van
dergelijke dieren. Uit opgravingen in grotten is de indruk ontstaan dat
de Neanderthalers de beer ca. 75.000 jaar geleden al vereerden,
mogelijk als een totemdier.
Uit:
Anne Barings en Jules Cashford, 'The myth of the Goddess, evolution of
an image'.
De
beer op deze hedendaagse afbeelding is wellicht een van de bekendste
moderne sprekende dieren. Het is een beer die nog altijd bijzonder
populair is, zowel bij kinderen als bij volwassenen.
Sprekende dieren blijven de menselijke verbeelding door de millennia heen aanspreken. Estes beschouwt dergelijke dieren als 'inwijdingsfiguren': een bepaald type transformatiesymbolen. Uit: Benjamin Hoff, 'De Tao van Poeh'. De psychologische toelichting op de afbeeldingen is vrij specialistisch en kan ook in meer gespecialiseerde vakliteratuur gevonden worden. Bespreking daarvan valt buiten het kader van dit webartikel. Terug naar de hoofdpagina van C.G. Jung info Terug naar het webartikel over Clarissa Pinkola Estes |
||