C.G. JUNG INFO
HET WOUD - WAAR GEESTEN SPREKEN....
________________________________
.
Artikel over de woudziel, een begrip van Indianen, door C.G. Jung in de Westerse wereld geintroduceerd.
Door Carla Vredeveld, psycholoog
Diep in het woud vind je soms bijzondere plaatsen. Je vindt daar wel eens een vennetje, omringd door rietkragen, of een hoge oude boom naast een driesprong van zandpaden, of een met paddestoelen begroeide en half weggezakte boomstronk.
Wie rustig loopt kan er soms een groepje herten naderen. Er ligt soms een vos in het zonnetje op een open plek of een uil werpt doordringende blikken vanaf zijn hooggelegen tak.
Dit zijn plekken waar allerlei natuurvolkeren in het verleden naar toe gingen om er hun woudziel te ontmoeten. Sommige Indianenstammen meenden dat een regelmatig contact met hun woudziel noodzakelijk was om werkelijk mens te kunnen zijn. In het contact hiermee ontvingen zij inspiraties, dromen en visioenen. De woudziel hielp de mens ook om bepaalde besluiten te nemen of om een goede richting voor zijn of haar leven te vinden. Iemand die zijn woudziel nog nooit had ontmoet werd in die culturen niet als een volwaardig mens beschouwd. Wie volwassen wilde worden, moest ervoor zorgen dat deze ontmoeting tot stand kwam. En als er wat aan de hand was, dan gingen deze mensen ook het woud in, om met hun woudziel te spreken en zo inzicht en advies te verwerven.
Op de website van Woudziel heb je al heel wat kunnen lezen over de woudziel en zijn geschiedenis. Het begrip is in de westerse cultuur geïntroduceerd door C.G. Jung. Deze Zwitserse psychiater heeft dit woord niet zelf bedacht. Het is een traditionele term van bepaalde natuurvolkeren. Het is een heel geschikt begrip om een bepaalde vorm van contact met je eigen innerlijk leven te beschrijven. ‘De woudziel' is het gedeelte van jezelf dat meer met je oorspronkelijke persoonlijkheid te maken heeft. Deze kant van jezelf kun je beter vinden in een situatie van rust, stilte, ruimte en natuurlijke schoonheid, dan bijvoorbeeld op een snelweg of op een receptie.Op sommige plekken kan deze oorspronkelijke ziel niet of alleen met de grootste moeite waargenomen worden.
Als een modern mens werkelijk op een wat dieper niveau contact met zichzelf wil leggen, dan is het een goed idee om voldoende tijd op een werkelijk rustige en natuurlijke plek door te brengen. In het woud bijvoorbeeld is er een beter en gemakkelijker contact mogelijk. Dat werkt herstellend. En misschien verschijnt de woudziel dan wel en brengt nieuwe inzichten en ervaringen.
Er is echter een praktisch probleem voor moderne mensen. Meestal staat het grote, oorspronkelijke woud met zijn hoge bomen en stille paden niet direct naast de deur. Misschien moet je je wel urenlang door files heen wurmen en je verbijten wegens de zoveelste medeweggebruiker die je weer eens snijdt, terwijl de nieuwslezer teksten over rampen en strijd uitbraakt en diverse fabrikanten hun waren nadrukkelijk aanprijzen. Verder zijn er nog de agenda in je tas en de boodschappenlijst in de keuken. Bovendien heb je eigenlijk maar een half uurtje….
Het is een goed idee om soms naar deze mooie rustige plekken te gaan, maar op andere momenten zou je wensen dat je een opvouwbaar bos, of misschien wel een collectie bossen, in je tas mee zou kunnen nemen, om ze zo nodig uit te rollen op de plaats waar je bent.
We hebben soms onze fantasie nodig, en ook een half uurtje rust, om de woudziel op te roepen. Misschien verschijnt hij dan wel en heeft hij je wat te vertellen vandaag.
Laten we dat eens proberen…..
Stel je voor dat je naast deze bomen staat. Ze liggen aan de rand van een groot, oud bos in een rustige omgeving. Aan de rand van dit bos ligt een smal, zanderig karrespoor. Het karrespoor is omringd door bermen met geurende bloemen, zoals margrieten en klaprozen. Hier en daar liggen wat boomstronken tussen het kreupelhout.
Na enkele minuten lopen wordt het pad smaller en het gaat het bos in. Je volgt dit pad. Om je heen staan hoge bomen en wat struiken.
Als je verder loopt wordt het bos wat donkerder. De bomen staan hier dichter bij elkaar en daaronder groeien varens. Er ritselt iets naast je en zo nu en dan hoor je een kort, droog geknap onder je voeten. Vogels fluiten boven je en op een groot, groen blad van een struik vlakbij zie je een klein, groen wezentje zitten. Hoog in de kruinen van de bomen klinkt een zacht geruis. De wind speelt door de bladeren.
Iets verderop lijkt het wat lichter te worden en zonnestralen, gefilterd door de bladeren, vallen op een open plek in dit woud. Je loopt nog wat verder en dan zie je een grote, omgevallen boomstronk, begroeid met wat mossen tussen de wortels, aan de rand van deze plek. De zon valt op de grond en de grassen geuren.Je stopt hier even om de omgeving wat beter in je op te nemen. In het struikgewas een stukje verderop klinkt een licht gekraak, alsof kleine voetjes daar over de takjes lopen. Daar beweegt ook iets en dan verschijnt er …..
Ja, wat verschijnt er dan….?
En is dat een mooie plek, of niet?
Na het bezoek aan deze plek wordt het tijd om terug te keren naar het karrespoor aan de rand van het woud, waar de landerijen weer beginnen. Je volgt het pad weer terug.
Een andere keer zul je vast eens terugkeren naar dit oude woud met zijn hoge bomen en wat daar zoal leeft.
_____
Drs. Carla Vredeveld is psycholoog bij Psychologisch Centrum aan het IJ in Amsterdam.
Meer informatie over de psychologische praktijk is te vinden op de website: www.psychologischcentrum.com
_____